Startuje ICAres-1 – polska analogowa misja marsjańska

W niedzielę 8 października o 12:00 rozpocznie się analogowa misja marsjańska ICAres-1 w bazie kosmicznej Lunares w Pile. ICAres-1 będzie trwać dwa tygodnie, podczas których szóstka analogowych astronautów zasymuluje misję na Marsie.

Głównym celem misji ICAres-1 jest przeprowadzenie unikalnych na skalę światową eksperymentów naukowych (z dziedziny uhonorowanej tegorocznym Noblem z medycyny), testowanie innowacyjnych polskich technologii oraz symulowanie ekstremalnej wersji misji kosmicznej, podczas której doszło do wypadku i jeden z astronautów jest osobą niepełnosprawną. Odważne inicjatywy takie jak misja ICAres-1 mają doprowadzić w przyszłości do otworzenia polskiego programu astronautycznego.

Cele misji ICAres-1

ICAres-1 (Innovative Concepts Ares) to analogowa misja astronautyczna, która zasymuluje funkcjonowanie bazy na Marsie. Odbywać się ona będzie w habitacie Lunares w Pile i potrwa dwa tygodnie, podczas których analogowi astronauci będą szczelnie zamknięci w bazie i odizolowani od świata zewnętrznego. Komunikacja z nimi będzie opóźniona o 20 min, tak jak podczas przebywania na Marsie. Czerwona Planeta znajduje się od Ziemi tak daleko, że nawet światło potrzebuje od kilku do kilkunastu minut na dotarcie z jednej planety na drugą, w zależności od tego jak daleko są od siebie. Z tego powodu nie jest możliwa rozmowa telefoniczna na żywo.

Podczas misji odbędą się eksperymenty w zakresie biologii, medycyny, psychologii oraz nowych technologii. “W ramach prowadzonych eksperymentów zastosowanie znajdą wynalazki i urządzenia polskich twórców i producentów, jak innowacyjny wózek inwalidzki Blumil, bioniczna proteza ręki firmy VBionic, czy żywność do warunków ekstremalnych wytwarzana na terenie Polski. Eksperymenty medyczne odbywają się pod auspicjami Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu w ramach Pracowni Medycyny Ekstremalnej Katedry i Zakładu Profilaktyki Zdrowotnej.” – mówi dr Aleksander Waśniowski, pomysłodawca i organizator misji ICAres-1.

Astronauci podczas misji ICAres-1 będą także przeprowadzać eksperyment nad percepcją czasu i zegarem biologicznym. To właśnie z dziedziny chronobiologii przyznano tegorocznego Nobla z medycyny. Badania naukowe na tym polu są bardzo ważne i dla astronautów w kosmosie jak i dla nas na Ziemi. Astronauci podczas misji kosmicznych są zupełnie odizolowani od światła słonecznego, powoduje to zaburzenia snu, rytmu dnia i nocy oraz trudności z koncentracją. Analogowi astronauci zamknięci w habitacie Lunares podczas misji ICAres-1 będą zupełnie odcięci od świata zewnętrznego – nie będą wiedzieć jaka jest godzina i pora dnia na zewnętrz. Oświetlenie wewnątrz habitatu będzie sterowane zdalnie z siedziby Europejskiej Agencji Kosmicznej w Holandii, gdzie pracuje dr Agata Kołodziejczyk, pomysłodawczyni stworzenia kosmicznej bazy w Polsce. Badania te mogą przysłużyć się nie tylko przyszłym astronautom, ale także ludziom żyjącym tutaj na Ziemi, na przykład pracownikom zmianowym czy osobom cierpiącym na tzw. jetlag, czyli trudności z dostosowaniem się do strefy czasowej po przylocie do odległego miejsca na Ziemi.

Analogowi astronauci

Astronauci misji ICAres-1, od lewej: Zuzanna Sobiak, Christiane Heinicke, Szczepan Rubczyński, Marcin Kaczmarzyk i Matt Harasymczuk © Anna B Gregorczyk

W skład misji ICAres-1 wchodzi sześciu analogowych astronautów. Zostali oni starannie wyselekcjonowani do tej misji ze względu na ich zdolności psychofizyczne oraz pracę zawodową. Wśród załogi ICAres-1 są na przykład inżynierowie, naukowcy i lekarz.

Misja ICAres-1 jest misją międzynarodową. Dowódcą misji jest Niemka Christiane Heinicke – fizyczka i inżynier, która spędziła rok w izolacji w sponsorowanym przez NASA habitacie HI-SEAS na Hawajach.

Szczególną rolę podczas misji będzie pełnić Marcin Kaczmarzyk. Dziesięć lat temu podczas niefortunnego wypadku stracił wzrok, lewą dłoń i trzy palce prawej dłoni. Obecnie jest inżynierem i pracuje na Politechnice Rzeszowskiej, pisze doktorat na temat zagadnień związanych z wymianą ciepła w budowlach przyszłej bazy księżycowej. Jako osoba bardzo dobrze wykwalifikowana, ale z niepełnosprawnością, Marcin Kaczmarzyk sprawdzi siebie i innych członków misji oraz konstrukcję bazy Lunares w tej niecodziennej sytuacji.

Wszystkie misje analogowe zakładają, że astronauci właśnie dolecieli na Marsa i zaczynają swoją misję. Podczas misji ICAres-1 symulowany jest nie dzień pierwszy, a dzień 100 lub 1000, kiedy podczas misji coś poszło nie tak, doszło do wypadku i trzeba sobie radzić z zaistniałą sytuacją. Utrata wzroku i dłoni w wyniku wybuchu chemikaliów może zdarzyć się niestety podczas długoterminowej wyprawy. Misje kosmiczne są bardzo niebezpiecznymi przedsięwzięciami i nie można zakładać, że zawsze wszystko będzie szło dobrze. Dlatego organizowane są misje analogowe, aby przetestować różne scenariusze.

Załoga misji ICAres-1:

  • Christiane Heinicke – (Niemcy) Dowódca
  • Matt Harasymczuk – (Polska) Pierwszy Oficer | Inżynier biosystemów
  • Lucie Poulet – (Francja) Główny inżynier
  • Zuzanna Sobiak – (Polska) Lekarz
  • Marcin Kaczmarzyk – (Polska) Inżynier materiałowy
  • Szczepan Rubczyński – (Polska) Specjalista do spraw bezpieczeństwa

Astronauci przygotowania do misji ICAres-1 rozpoczęli już na wiosnę, kiedy to przeszli szkolenie survivalowe oraz ćwiczyli loty w tunelu aerodynamicznym.

Habitat Lunares

Habitat Lunares stworzyła firma Space Garden w lipcu 2017 roku. Baza powstała, aby przetestować ludzi w warunkach izolacji, osamotnienia oraz życia i pracy na bardzo małej przestrzeni. Warunki panujące w habitacie mają być analogiczne do tych, jakie będziemy mogli spotkać w przyszłej bazie na Księżycu.

Analogowi astronauci zamieszkają w habitacie składającym się z modułów: sypialnego, kuchni, biura, laboratorium biologicznego, laboratorium analitycznego, magazynu ze sprzętem, siłowni oraz łazienki. Za projekt habitatu odpowiada Leszek Orzechowski, architekt specjalizujący się w kosmicznych projektach z firmy Space is More. Moduły ułożone są w półokręgu wokół siebie tak, aby przestrzeń między nimi również można było zagospodarować na miejsce do odpoczynku. Nad tą wolną przestrzenią zamontowana jest kopuła, która łączy wszystkie moduły ze sobą. Całość połączona jest symulowaną śluzą powietrzną z wnętrzem hangaru, w którym kiedyś zaparkowany był samolot myśliwsko-bombowy Su-22. Teraz wyspany jest tam piasek, porozrzucane są kamienie i skały, które symulują powierzchnię Marsa i Księżyca. Analogowi astronauci będą musieli przebrać się w kombinezon kosmiczny, aby wyjść “na powierzchnię” Marsa.

“Stworzyliśmy habitat właśnie w Polsce – mówi Agata Kołodziejczyk – ponieważ brakuje w naszym kraju specjalistycznego laboratorium do symulacji misji kosmicznych, nie mówiąc już o braku narodowego programu astronautycznego. Tworząc taką symulowaną bazę kosmiczną możemy zrobić pierwszy mały krok ku następnemu Polakowi w kosmosie.”

ICAres-1 to już trzecia misja analogowa w habitacie Lunares w 2017 roku po Poland Mars Analog Simulation 2017 oraz Lunar Expedition 1, a planowane są kolejne.

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *